Het avontuur van een puppypleeggezin
Puppypleeggezin
Wij zijn Rienke en Sander en wij zijn puppypleeggezin voor het KNGF. Een jaar lang begeleiden we een pup in zijn eerste levensfase, met als doel hem voor te bereiden op een toekomst als hulphond. Op deze website nemen we je mee in ons avontuur. We delen niet alleen de ontwikkeling van de pup, maar ook hoe wij deze bijzondere periode ervaren, met alle mooie, leerzame en soms uitdagende momenten die daarbij horen.
Sander
Sander is iemand die altijd voor anderen klaarstaat. Dat zie je terug in zijn werk als stationsmanager bij een Shell-locatie, maar ook in alles wat hij daarnaast doet. In de weekenden runt hij samen met Rienke De Maalderieë, een locatie waar mensen samenkomen om bijzondere momenten te vieren.
Honden spelen al zijn hele leven een belangrijke rol. Hij is opgegroeid met zwarte labradors en dat maakt dat hij zich meteen verbonden voelde met het idee om een pup op te voeden. Sander was dan ook degene die alles bepaalde rondom Lex: het ras, de kleur, het geslacht en zelfs de naam.
Toen het idee kwam om puppypleeggezin te worden, hoefde hij daar niet lang over na te denken. Het is iets wat bij hem past: iets doen voor een ander, terwijl je er zelf ook ontzettend veel plezier en mooie momenten uit haalt. Waar hij het meest naar uitkijkt, is simpelweg de tijd samen: spelen, ontdekken en het opbouwen van een band met de pup.
Tegelijkertijd weet hij dat het anders is dan een eigen hond. Er zijn regels, er is minder vrijheid en uiteindelijk moet je ook weer afscheid nemen. Maar dat is iets wat hij er graag voor over heeft.
“Voor mij is het mooi dat je met je liefde voor honden iets kunt doen voor iemand anders. Dat je met het opvoeden van een pup zoveel voor iemand kunt betekenen, dat is fantastisch.”
Rienke
Rienke is iemand die veel waarde hecht aan iets kunnen betekenen voor een ander. Ze is heeft een grote liefde voor honden en haalt veel voldoening uit dingen doen waar anderen blij van worden.
In het dagelijks leven werkt ze als Medewerker Communicatie bij de Nederlandse Volleybalbond (Nevobo) en ondersteunt ze Sander met communicatieve taken voor De Maalderieë. Het onderhouden van social media en het bouwen van websites is voor haar niet alleen werk, maar ook echt een hobby. Dat zie je ook terug in deze website, waar ze het verhaal achter Pup on a mission vastlegt.
Via Sander kwam ze voor het eerst echt in aanraking met honden. Lex was haar eerste hond en het was meteen raak. De onvoorwaardelijke liefde die een hond kan geven, is iets wat haar diep raakt. Het idee om puppypleeggezin te worden kwam dan ook vanuit haar. Verhalen, beelden en ervaringen van anderen maakten duidelijk wat een hulphond voor iemand kan betekenen. En dat gevoel bleef hangen.
Waar Rienke het meest naar uitkijkt, is het begeleiden en opleiden van de pup. Vanuit haar achtergrond in het onderwijs haalt ze veel plezier uit het aanleren van nieuwe dingen, iets wat ze bij Lex ook al ontdekte. Tegelijkertijd weet ze dat er een moment komt waarop de pup weer weggaat. Dat is iets waar ze bewust nog niet te veel bij stilstaat, omdat het uiteindelijke doel zwaarder weegt.
“Ik weet wat een hond voor mij kan betekenen. Als je je dan bedenkt dat een hulphond nog meer kan betekenen voor iemand, dan is het super om je daarvoor in te zetten.”
Lex 🐾
Lex is de hond die alles in gang heeft gezet. Als eerste hond van Sander enn Rienke veroverde hij al snel hun hart. En eerlijk is eerlijk, dat doet hij nog steeds elke dag.
Met zijn enthousiasme, nieuwsgierigheid en liefde voor aandacht is Lex altijd in voor een spelletje, een wandeling of gewoon een plekje op de bank. Hij laat zien hoe bijzonder de band tussen mens en hond kan zijn en speelt daarmee een grote rol in het verhaal achter Pup on a mission.
Sinds bekend is dat er een puppy komt, merkt Lex dat er ineens wat dingen veranderen. Zo mag hij niet meer gezellig bij de baasjes aan tafel zitten en lijkt ook de bank niet meer helemaal vanzelfsprekend te zijn. Dat is even wennen, maar daar staat wel iets tegenover: straks krijgt hij er een nieuw maatje bij om lekker mee te spelen. En laten we eerlijk zijn, zo’n kleine druktemaker in huis klinkt eigenlijk best gezellig.
En na dat jaar? Dan kruipt hij gewoon weer lekker op de bank.
“Ik lever misschien wat privileges in, maar krijg er wel een speelkameraadje voor terug. Ze zeggen dat het voor een goed doel is… maar ik hoop wel dat de bank daarna weer van mij is.”
