Tja, en toen was het wachten op de mail van het servicebureau. De mail waarin zou staan of we officieel goedgekeurd waren als puppypleeggezin. Eigenlijk hielden we er niet echt rekening mee dat we afgekeurd zouden worden, want tijdens de intake merkten we al wel een beetje dat Marloes en Beau ons best geschikt vonden. Maar ja… je weet het uiteindelijk toch nooit helemaal zeker.
Op vrijdag 5 december kwam dan eindelijk de mail binnen. Wat een leuk sinterklaascadeautje was dat! Best snel hoor, maar als je ergens op zit te wachten dan duurt alles lang. We waren officieel goedgekeurd als puppypleeggezin voor KNGF Geleidehonden! In de mail stond onder andere dat ze ons in de toekomst graag een pup wilden toevertrouwen en dat puppypleeggezinnen een onmisbare schakel zijn in de opleiding van een hulphond. Echt een moment waarop we elkaar aankeken en dachten: yes, dit gaat echt gebeuren.
Vloerkleed
Er stonden natuurlijk ook meteen wat praktische dingen in de mail. Tijdens de intake hadden Marloes en Beau bijvoorbeeld gezien dat onze vloer beneden best glad is voor een pup. Daarom moesten er vloerkleden komen op de looproutes in huis. Achteraf ook wel logisch natuurlijk, maar daar hadden we zelf nog niet echt over nagedacht. Dus ja… ineens wordt je ruime woonkamer een stuk kleiner. Nog een bench, nog een mand… Hoe gaat dat passen en wat doen we met Lex? Wat moet er in de komende tijd allemaal voor hem veranderen?
MijnKNGF
Bij de mail kregen we ook meteen een inlog voor MijnKNGF, een online omgeving speciaal voor puppypleeggezinnen en fokgastgezinnen. Daar werden onder andere updates gedeeld over nieuwe nestjes. En hoewel we eigenlijk nog helemaal geen kans maakten op een pup in die periode, hebben we daar stiekem echt heel vaak gekeken. Iedere keer weer kijken hoeveel nestjes er geboren waren. Welke letter het nest had gekregen. En jezelf dan toch afvragen: zou daar onze toekomstige pup tussen zitten? Het slaat eigenlijk nergens op, want je weet dat je nog lang niet aan de beurt bent. Maar toch blijf je kijken….
De KNGF-bijbel
De dag na de mail met goedkeuring lag ook ineens de handleiding voor puppypleeggezinnen op de deurmat. En eerlijk: wat een fantastisch boek is dat. Wat hadden we die handleiding graag gehad voordat Lex bij ons kwam wonen. Er staan zóveel handige tips en uitleg in. Over opvoeding, training, gedrag, structuur… eigenlijk alles waar je als puppypleeggezin mee te maken krijgt.
En trouwens… echt een gemiste kans dat ze het niet gewoon de “hondleiding” hebben genoemd.
Het wachten
En ja, dan begint eigenlijk het wachten pas echt. Want vanaf 6 december was half juni ineens nog héél ver weg. En hoewel je weet dat het tijd kost, begin je toch alvast een beetje vooruit te leven. Je kijkt vaker op MijnKNGF dan nodig is. Je hebt nachtmerries over de naam van dat beestje. Want die mogen wij niet kiezen, maar we moeten hem hier straks wel kei vaak in de buurt gaan roepen. Laat ik het zo zeggen; sommige namen die worden verzonnen voor die beestjes zijn niet helemaal onze keuze… Ook vraag je je af hoe de pup eruit zal zien, wat het geslacht gaat worden en probeert je een voorstelling te maken van hoe het straks zal zijn, bijvoorbeeld in combinatie met Lex.
Maar het is vooral wachten. Heel lang wachten. Wachten op het telefoontje of mailtje dat ons gaat vertellen dat ze een pup voor ons hebben.
Jullie hebben de handleiding vast ook al meerdere keren doorgebladerd. En die gemiste kans? Nou nee, die uitdrukking heeft al een bestemming. KNGF heeft de rondleiding over het kngf terrein zo genoemd. Als je hondleiding op google zoekt kom je vanzelf een youtube filmpje tegen met de titel Hondleiding KNGF geleidehonden.