Op 27 november kwamen Marloes en Beau van het KNGF bij ons langs voor het intakegesprek. En hoe relaxed je er ook in probeert te gaan, je weet: dit is het moment waarop bepaald wordt of je geschikt bent of niet. Je kunt toegelaten worden, maar ook afgekeurd. En tja, ondanks dat we onszelf heel geschikt vinden, kunnen zij daar heel anders over denken.
Meteen op ons gemak
Gelukkig bleek die spanning eigenlijk nergens voor nodig. Marloes en Beau waren superlieve dames en zorgden er meteen voor dat we ons op ons gemak voelden. Het was gewoon een leuk gesprek en de liefde voor honden deelden we zeker. De dames gaven ons veel informatie, maar luisterden ook echt naar ons verhaal. Waarom we dit willen doen, wat ons motiveert, hoe we in het leven staan. Er werd ondertussen een lijstje afgevinkt, maar dat leek best wel de goede kant op te gaan. Toen ze aangaven dat ze de buurt al hadden gekeurd, dachten we nog wel even… Oh, ja, dat hoort er natuurlijk ook bij. Is er bijvoorbeeld een goot in de buurt waar de hond in kan poepen en plassen?
Eerlijk en duidelijk
Wat we heel prettig vonden, was hoe eerlijk ze waren over het traject. Er werd niets mooier gemaakt dan het is en dat konden we allebei echt heel erg waarderen. En eigenlijk was dit ook al zo bij de online informatieavond die we eerder hadden gehad. Ze vertelden dat het een intensief jaar wordt, maar dat herinnerden we ons nog wel van Lex, onze eigen hond. Je gaat veel leuke momenten beleven, maar het zal zeker niet altijd leuk zijn. Dat je in het begin slapeloze nachten kunt hebben, omdat zo’n pup ’s nachts wakker wordt en naar buiten moet. Dat je die kleine tandjes elke keer in je vingers hebt en continue achter het beestje aanvangt. Ach, we hebben daar toch ook wel zin in, want ook dat heeft wel zijn charmes.
Hieronder wat foto’s uit Lex’ zijn puppytijd.
Investeren
Dat je er tijd in moet steken, is misschien logisch, maar het moet wel een plekje krijgen in je agenda. Je gaat actief met de pup trainen en je hebt niet alleen maar “een leuke pup in huis”. Je moet je pup overal mee naartoe nemen: naar de supermarkt, het station, reizen met het openbaar vervoer, drukke plekken bezoeken, etc. Eigenlijk alles wat de hond later ook tegen kan komen. Alles om ervoor te zorgen dat hij zo goed mogelijk wordt voorbereid op zijn toekomst als hulphond.
Niet alles ligt vast
Wat ook duidelijk werd, is dat het einddoel niet altijd vaststaat. Natuurlijk hoop je dat de hond aan het werk gaat, maar er zijn heel veel richtingen. En, soms wordt een hond afgekeurd. Dat kan het hele traject natuurlijk ook lastig maken. Want waar heb je het dan voor gedaan? Je investeert een jaar in een hond, bouwt een band op en dan kan het zijn dat hij uiteindelijk niet “inzetbaar” is. Dat is iets waar we van tevoren misschien minder bij stil hadden gestaan, maar wat wel een scenario zou kunnen zijn.
Lichte twijfels
Er waren ook een paar punten waar ze kritisch naar keken. Zo slaapt Lex bij ons op de bank en dat is natuurlijk niet de bedoeling bij een KNGF-pup. Later kan het zomaar zijn dat hij bij degene waarvoor hij gaat werken niet op de bank mag. Maar, we hebben Lex wel aangeleerd dat hij alleen op de bank mag als er een kleed ligt. Ligt dat er niet, dan komt hij er ook echt niet op. Het was gelukkig geen punt om ons op af te keuren.
Bevestiging
Toen het gesprek klaar was, hadden we vooral het overheersende gevoel: dit past bij ons en hier gaan we voor. Het voelt gewoon zo goed om een klein onderdeel te mogen zijn in zo’n fantastische organisatie. Het intakegesprek gaf ons niet alleen duidelijkheid, maar vooral bevestiging. Wij zijn helemaal enthousiast.
Nu nog de officiële goedkeuring nog…
Die officiële goedkeuring valt vast en zeker snel op de mat. Lex moet wel zijn bankhang privilege voor opgeven, maar hij krijgt er een leuk speels huisgenootje voor terug. En baasjes die voortaan op de grond gaan zitten als het knuffeltijd is.
We hebben de officiële goedkeuring al, maar we gaan met bloggen eventjes terug in tijd. We hebben inmiddels een pup toegewezen gekregen uit het C-nest. Ja, hahaha ik voel de houten billen al aankomen 😉
Wat heerlijk dat jullie aan dit avontuur beginnen.
In 1995 stonden wij ook op dit punt. We hebben 26 hondjes opgevoed met heel veel plezier, ik moet zeggen het werd een heel aangename verslaving.
Ware het niet dat we 8n 2023 noodgedwongen moesten stoppen omdat ik zelf een assistentiehond nodig had.
Deze heb ik gekregen en…het was ook nog een hond die we zelf hadden opgevoed en die bij mij op 4 jarige leeftijd is herplaatst.
Ik wens jullie heel veel succes en welkom bij de club.
Wat een bijzonder verhaal Aukje. Mooi dat jullie er 26 hebben kunnen opvoeden. Wauw, wat een aantal zeg. Heel goed gedaan! Een hulphond nodig hebben is natuurlijk nooit fijn, maar je eigen opgevoede hond dan terugkrijgen is wel heel bijzonder.